Alimenty na dziecko:
od czego zależy kwota

Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka wynika z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Rodzice dzielą się kosztami utrzymania dziecka, a ten, który na co dzień się nim opiekuje, wnosi do tego swój osobisty wkład: czas, pracę i organizację domu. Sąd uwzględnia ten wkład, więc nie liczy się wyłącznie pieniędzy.

Dwie wagi: potrzeby i możliwości

Pierwsza waga to usprawiedliwione potrzeby dziecka: jedzenie, ubrania, leki, szkoła, zajęcia dodatkowe, część czynszu i rachunków. Im starsze dziecko i im wyższy dotychczasowy standard rodziny, tym wyższe potrzeby. Druga waga to możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica, czyli nie tylko to, ile realnie zarabia, ale też ile mógłby zarabiać przy dołożeniu starań.

Co warto przygotować

• zestawienie stałych miesięcznych wydatków na dziecko z potwierdzeniami,
• zaświadczenia o zarobkach obu rodziców z ostatnich 12 miesięcy,
• umowy o kredytach i inne stałe zobowiązania, jeśli wpływają na możliwości,
• zaświadczenia lekarskie, jeśli dziecko wymaga leczenia lub terapii.

Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to żądanie kwoty „z sufitu”, bez wyliczenia. Sąd ma wtedy mało punktów zaczepienia. Drugi to ukrywanie dochodów albo przekonanie, że wystarczy ich nie ujawniać: sąd może zażądać dokumentów z banku, od pracodawcy i z urzędu skarbowego. Trzeci to łączenie alimentów z kontaktami: sąd traktuje te sprawy osobno, nawet jeśli w życiu bywają ze sobą związane.

Koszty i tryb

Pozew o alimenty składa się do sądu rejonowego. Powód w sprawie o alimenty jest zwolniony z opłaty sądowej. W trakcie procesu można wnosić o zabezpieczenie, czyli tymczasowe zasądzenie alimentów do czasu wyroku. To ważne, jeśli drugi rodzic przestał płacić.